Robino

The Way is the Goal

Category: Reizen

Rondreis Sicilië & Sardinië

Het staat alvast op mijn reisagenda: een rondreis maken door Sicilië en Sardinië. Deze twee eilanden net aan de kust met Italie hebben al jaren mijn interesse (vooral ook omdat ze in Sardinië een soort Catalaans spreken). Maar ik weet zeker dat het er binnenkort een keer van gaat komen.

Er is een interessante website hierover, van reisbureau Tururi Tours. Het biedt goede informatie over de twee eilanden, waar je kan verblijven en wat de hoogtepunten zijn en bezienswaardigheden die je niet mag missen.

Ze bieden een aantal leuke rondreizen aan. Niet alleen de typische Fly & Drive met de auto rondreisvakantie (wie weet of ik tegen die tijd een rijbewijs heb?), maar ook hebben ze op maat gemaakte rondreizen met de fiets, zeilreizen of wandelend.

Als je van fietsen houdt dan is deze fietstour op Sicilië helemaal geschikt voor jou. De routes worden volledig op maat uitgestippeld. Ontdek en bezoek nieuwe plekken tijdens een vakantie die compleet in het teken van fysiek en mentaal welzijn staat.

Vooral zo’n wandel- en fietstocht lijkt me erg leuk om te doen. Dat kan ik natuurlijk ook gewoon zelf doen: kriskras door de eilanden, net als eerder in Portugal. Maar het is net zo leuk om een keer een georganiseerde reis te maken, lekker in kleine hotelletjes off the beaten track. En wie weet of ik dan alleen ga, of dat ik tegen die tijd zelfs met het hele gezin kan gaan. Wel zo leuk.

In Mexico

Voor het eerst in Mexico. Wat een land, wat een indrukken, en zo veel familie. Ik ben laten we maar zeggen een beetje in shock. Maar het went, en we hebben het erg naar onze zin.

Casa Robino

Een huis vol met reizigers en dat vier jaar lang, van begin 2008 tot eind 2011. Dat was Casa Robino. Een huis dat bloeide van de creativiteit en gastvrijheid.  Slapen met soms wel meer dan twintig mensen tegelijk, naast elkaar, op elkaar. Samen eten, samen dumpster diven, samen de stad ontdekken.

Casa Robino was een gekkenhuis, gevuld met chaos. Maar tegelijkertijd was het ook een heel georganiseerd huis. Alles ging op basis van vrijwilligheid. Van de afwas tot het betalen van de huur. Het was georganiseerde anarchie, een praktisch voorbeeld van vrijwillig leven in een geefeconomie.

Er waren geen vaste regels; wel richtlijnen. De richtlijnen waren gericht op gastvrijheid. De bekendste was wel: as a guest be a host. Ofwel: iedereen is gastheer/vrouw van elkaar en tegelijk is iedereen gast van elkaar. We zorgen dus voor elkaar. In andere woorden: denk aan de ander voordat je aan jezelf denkt. Want als iedereen dat doet, dan denken we altijd aan elkaar en hoef je je eigen belang nooit voorop te stellen.

Natuurlijk werkte het niet altijd even goed. Soms waren er net iets te veel nieuwe mensen om de cultuur snel genoeg door te geven. En daardoor kwamen de meeste lasten te veel op dezelfde schouders te liggen. Maar dat was onderdeel van het spel. Want je wist dat of vroeger of later de nieuwkomers het zouden begrijpen, en uitzichzelf ook gingen koken of stofzuigen. Je moest alleen even de juist manier vinden om de cultuur van het huis op een goede manier naar elkaar toe te communiceren.

En zo ontstond de bekende ongedwongen cultuur van gastvrijheid, een cultuur die van de een naar de ander werd gedragen. Een cultuur die bekend werd onder de noemer van Casa en Nomadbase. Een cultuur die mensen deed veranderen, van een luiwammes die niet zelf nadenkt, tot een actieveling die zelf vorm geeft aan de wereld. Casa Robino bleek een fantastisch ontwerp, een geslaagd anarchistisch experiment .

Voor meer informatie: http://casarobino.org

Effectief Weigeren

Afgelopen zomer was ik op reis in Portugal. Lopend en met de duim. Ik lifte van noord naar zuid en genoot van alle gastvrijheid die ik ontving. In die drie maanden heb ik geen geld uitgegeven, behalve dat was ik van derder kreeg. Zelf had ik niets.

Plannen had ik evenmin en zo kwam ik van het ene avontuur in de andere terecht en omdat ik open was om nieuwe mensen te ontmoeten, ben ik heel wat karakters tegengekomen bij wie het effectief weigeren in de vingers zat.

Bijvoorbeeld de man in Porto die op een bankje zat en vanaf dat bankje de hele wereld in zijn handen had. Hij wist me precies te vertellen waar ik gratis mijn ontbijt, lunch en avondeten vinden kon en waar de beste slaapplekken waren. Jaren leefde hij al zo, zittend op dat ene bankje. De halve wereld had hij rondgereisd, baantjes had hij ook gehad en huisjes insgelijk. Maar waarom zou hij met die ‘rat race’ meedoen, zoals hij het noemde, als hij alles al had door niets te doen?

Lees verder.

© 2017 Robino

Theme by Anders NorenUp ↑